Οι Κυνηγετικές Οργανώσεις στην Ελλάδα από τις αρχές του 20ου αιώνα διαδραμάτισαν έναν σημαντικότατο ρόλο προστασίας της πλούσιας φυσικής μας κληρονομιάς. Τα επονομαζόμενα "Κυνηγετικά Σωματεία" με το Δασικό Κώδικα του 1929 αποκτούν ενιαία καταστατικά λειτουργίας και τίθενται κάτω από τον έλεγχο και την επίβλεψη του Υπουργείου Γεωργίας. Τη σημερινή τους μορφή απέκτησαν το 1969 με βάση το Ν. Δ. 86/69 "Δασικό Κώδικα", το οποίο περιλαμβάνει προστατευτικές - φιλοθηραματικές διατάξεις, που αποτελούσαν αυτούσιες προτάσεις των Πανελλήνιων Κυνηγετικών Συναντήσεων που είχαν προηγηθεί.

Μέσα από τις διατάξεις του ιδρύονται στη συνέχεια οι σημερινοί 248 Κυνηγετικοί Σύλλογοι σε όλη τη χώρα, οι οποίοι υπάγονται στη δικαιοδοσία των 7 Κυνηγετικών Ομοσπονδιών (μια για κάθε γεωγραφική περιφέρεια) και αυτές με τη σειρά τους στη δικαιοδοσία της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος. Με τον τρόπο αυτό διαμορφώνεται πλέον ένα δίκτυο οργανώσεων απόλυτα ελεγχόμενων από την πολιτεία, με κοινά καταστατικά λειτουργίας και κοινό σκοπό:

Την Προστασία και Ανάπτυξη του θηραματικού πλούτου της χώρας.